( تهديدات نفس ) آراسته شده است ، واقعيت را از ديدگاه واقع جويان مخفى نمايى امير المؤمنين عليه السلام در جملهء بعدى مىفرمايد : « كسى كه فرياد بلند گوشش را كر ساخته است ، چگونه از صداى ضعيف تأثير مىپذيرد » . هيچ صدا و فريادى رساتر و با عظمتتر از آن دو صدا كه شرحى مختصر در بارهء آنها آورديم در فضاى عقول و دلهاى آدميان طنينانداز نمىگردد . اگر آن دو تأثيرى در اعتلا و رشد بشرى نداشته باشند ، از ديگر بانگهاى بىاساس چه توقع مىتوان داشت . اگر فرد يا جامعه اى را فرياد : * ( أَ يَحْسَبُ الإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً ) * ( 1 ) . ( آيا انسان چنين گمان مىكند كه او بيهوده به خود رها شده است ) . كه بطور قطع هر وجدان آگاه آن را شنيده است ، بيدار نكند ، كدامين فلسفه و شعر و حماسهء انسانى او را مىتواند بيدار كند همه مىدانيم كه حتى در دو قرن اخير كه پيشرفت چشمگير علم و صنعت ، انسان را در دست گردانندگان آن دو ، از موقعيت اصيل خود خارج كرده او را تا حدّ شيء متحرك تقليل داده وسيلهء بهره بردارى اقويا نموده است ، نوشته‌ها و داد و فريادهاى متنوعى براى اثبات اهميت انسان و عظمت و ارزشها و اصالت حيات او بوجود آمده است ، ولى كو اثر سازندهء آنها چيست و كجا است نتيجهء سودبخش آنها به حال انسانها ديگر هيچ صدائى انسان ساز براى شنيده شدن طنين نمىاندازد ما امروزه اين تقسيم اساسى را در جوامع انسانى مشاهده مىكنيم : 1 - جوامعى كه در آسايش و رفاه مادى چنان غوطه ورند كه حيات را جز لذتهاى زودگذر كه عمدهء آنها از رنج و آلام ديگران بدست مىآيد ، نمىشناسند . دردآورتر از همهء مصيبتها و دلخراشتر از همهء بانگهاى شوم اين است كه اين جوامع مىگويند :

--> ( 1 ) القيامة آيهء 36 .